Kontrast różnicowo-interferencyjny (DIC), znany również jako kontrast Nomarskiego, pomaga uwidocznić niewielkie różnice wysokości na powierzchni próbki, zwiększając w ten sposób kontrast cech.

DIC wykorzystuje pryzmat Wollastona wraz z polaryzatorem i analizatorem, których osie transmisji są do siebie prostopadłe (skrzyżowane pod kątem 90°). Dwie fale świetlne rozdzielone przez pryzmat interferują po odbiciu od powierzchni próbki, powodując, że różnice wysokości są widoczne jako różnice w kolorze i fakturze.

W większości przypadków mikroskopia w świetle padającym dostarcza większości wymaganych informacji, ale w niektórych przypadkach, zwłaszcza w przypadku polimerów i materiałów kompozytowych, mikroskopia w świetle przechodzącym (w przypadku materiałów przezroczystych) oraz zastosowanie plam lub barwników może zapewnić wgląd w mikrostrukturę, która pozostałaby ukryta przy zastosowaniu standardowego przygotowania próbki zbiorczej i normalnego oświetlenia padającego.

Ponieważ wiele materiałów termoutwardzalnych jest obojętnych w stosunku do zwykłych środków trawiących metalograficznych, mikrostrukturę próbki często najlepiej obserwować przy przepuszczanym świetle spolaryzowanym, aby zwiększyć różnice we współczynniku załamania światła dyskretnych cech.

Kontrast różnicowo-interferencyjny (DIC): DIC wizualizuje różnice wysokości i fazy. Pryzmat Wollastona dzieli spolaryzowane światło na falę zwykłą i niezwykłą. Fale te wibrują względem siebie pod kątem prostym, rozchodzą się z różną szybkością i są fizycznie oddzielone. W rezultacie powstaje trójwymiarowy obraz powierzchni próbki, chociaż nie można z niego uzyskać żadnych rzeczywistych informacji topograficznych.