Ferryt - związek tlenku żelaza

Roztwór stały powstający w trakcie rozpuszczania węgla w przepaściach sieci α-Fe nazywa się ferrytem.

Ma strukturę BCC i wykazuje równomierny wieloboczny rozkład ziaren, oznaczony symbolem F. Jego mikrostrukturę i właściwości są podobne do czystych żelaza,o dobrej plastyczności i wytrzymałości, ale stosunkowo niska wytrzymałość i twardość (30-100 HB).

W stali stopowej jest solidnym roztworem węgla i pierwiastków stopowych w α-Fe. Rozpuszczalność węgla w α-Fe jest bardzo niska; w temperaturze AC1 maksymalna rozpuszczalność węgla wynosi 0,0218%,ale zmniejsza się do 0.0,0084% wraz ze spadkiem temperatury.

W związku z tym w warunkach powolnego chłodzenia na granicy ziarna ferrytu może pojawić się cementyt trzeciorzędowy.względna ilość ferrytu zmniejsza się, a ilość perlytu wzrasta, w którym momencie ferryt pojawia się w kształcie sieci lub półksiężyca.

Rdzeń ferrytowy może być stosowany w transformatorach, elektromagnesach i indukcjach elektronicznych, gdzie wysoka odporność elektryczna ferrytu prowadzi do bardzo niskich strat prądu wirusowego.

Zwykle są postrzegane jako guzek w kablu komputerowym,który jest nazywany ferrytową koralicą, która pomaga zapobiec wysokiej częstotliwości hałasu elektrycznego (zwanego interferencją częstotliwości radiowej) wychodzącego lub wchodzącego do sprzętu.

Wczesne pamięci komputerowe przechowywały dane w pozostałych polach magnetycznych twardych rdzeni ferrytowych, które były zmontowane w rdzeniowe matryce pamięci.Proszki ferrytowe mogą być stosowane w powłokach taśm magnetycznych.