Czym jest pękanie zmęczeniowe niskocyklowe?

Części poddawane pękaniu zmęczeniowemu niskocyklowemu są poddawane siłom zbliżonym do granicy plastyczności materiału lub ją przekraczającym, przy stosunkowo niskiej szybkości obciążenia, zazwyczaj mierzonej w minutach, godzinach lub nawet dłuższych okresach.

Jedną z charakterystycznych cech zmęczenia niskocyklowego jest obecność wielu zarodków pękania na makroskopowej powierzchni pęknięcia.

Powierzchnia pęknięcia jest stosunkowo szorstka, nieco przypominając pęknięcie rozciągające statyczne. Mikroskopową cechą zmęczenia niskocyklowego jest to, że prążki zmęczeniowe są stosunkowo grube.

W przypadku stali o ultrawysokiej wytrzymałości, jeśli częstotliwość obciążenia jest niska, a amplituda duża, prążki zmęczeniowe mogą nie pojawić się na powierzchni pęknięcia zmęczeniowego niskocyklowego.

Czasami w strefie propagacji pęknięcia można zaobserwować cechy mikroskopowe przypominające wzory opon.