Test Rockwella polega na pomiarze dodatkowej głębokości, na jaką kulka węglikowa lub penetrator diamentowy jest wpychana przez duże (duże) obciążenie poza głębokość wcześniej przyłożonego lekkiego (niewielkiego) obciążenia (punkt SET).

Najpierw przykładane jest mniejsze obciążenie i ustalana jest pozycja SET na czujniku zegarowym lub czujniku przemieszczenia testera Rockwella. Następnie przykładane jest główne obciążenie.

Bez przesuwania badanego elementu, główne obciążenie jest usuwane, a przy nadal przyłożonym mniejszym obciążeniu, liczba twardości Rockwella jest automatycznie wyświetlana na czujniku zegarowym lub wyświetlaczu cyfrowym.

Penetrator diamentowy służy do badania materiałów takich jak stale hartowane i węgliki spiekane. Penetratory kulkowe z węglików spiekanych, dostępne w średnicach 1/16 cala, 1/8 cala, 1/4 cala i 1/2 cala, są używane do testowania materiałów, takich jak stopy stal-miedź, aluminium i tworzywa sztuczne, żeby wymienić tylko kilka.

Testy Rockwella dzielą się na dwie kategorie: regularne testy Rockwella (np. skale C i B) i powierzchowne testy Rockwella (np. skale 30 N i 30 T).

Wysokie wartości twardości Rockwella oznaczają twarde materiały, a niskie miękkie materiały.